تاريخچه فولاد ضدزنگ


خوردگي يا همان زنگ زدگي خسارات جبران ناپذير مادي و معنويي را در بر داشت..به همين سبب به مرور پس از مطالعات فراوان و آزمايشات سعي و خطا  دانشمندان عنصر كرم را به آهن اضافه نموده و در نتيجه مشاهده نمودند كه اين آلياژ در تماس با هوا و آب خورده و يا به اصطلاح زنگ نميزند نام اين آلياژ را فولاد ضد زنگ گذاشتند 
پس از تحقيقات مداوم عنصر نيكل را با درصدهاي متفاوت به آلياژ فوق اضافه نمودند و مشاهده كردند كه آلياژجديد در محيط هاي اسيدي و قليايي ضعيف نيز مقاوم به خوردگي است .
با گذشت زمان پيشرفت علم و تجهيزآزمايشگاهي عناصر مختلف ديگري را به آلياژ"آهن-كرم-نيكل" اضافه نموده و رفتارهاي خوردگي-مكانيكي و فيزيكي آنها را تحليل نمودند تا آنجا كه با اضافه نمودن عنصري به نام موليبدن (با درصدي خاص) مقاومترين فولاد ضدزنگ را در برابر
اسيد سولفوريك ساختند.
عناصر مختلف ديگر نيز ميتوانست به آنها در جهت ساختن فولادي مقاوم تر و با خصوصيات متفاوت تر براي كاربرد در صنايع خاص كمك نمايد.
بدين جهت اكنون بالغ بر هزار نوع فولاد ضدزنگ و صدها نوع آلياژهاي مخصوص در صنايع
مختلف كاربرد دارند.
از لحاظ ساختاري فولادهاي ضدزنگ به سه گروه تقسيم ميشوند :
1- فريتي     2- آستينتي     3- مارتزينتي    كه هر كدام خصوصيات منحصربفردي را داراست.

جدول ذيل مهمترين فولادهاي ضد زنگ كه  در كشورمان كاربرد دارند را معرفي مينمايد